Ekke dansk, mæn jaj er ved at lære Esperanto. Så jaj har skrevet en lille historie.

Petero estis ĝoja knabo. Li havis frato kies nomo estis Marko. Ili loĝis en domo kiu ilia patro posedis. Ilia patro laboris kiel policulo. Ilia patrino laboris kiel kelnero je loka restoracio. Petero estis dek du jaroj. Lia frato estis dek jaroj. Unu suna tago estis la tuta familio ekstere kaj marŝi en la loka arbaro.

En la arbaro vidis ili: tri haraj Ejfelturoj, grio, abelaro, mil enloĝantoj. Tio estis stranga kolektado da stranga objektoj, kiu nenio komuna estis, sed ili estis nur menciis en ĉi tio historio tial la aûtoro faros trolas la legantojn per skribis “la ludo” je anglo.

Sed ĉi tio la historio estis ne finita je esti stranga. La aûtoro amas skribi sensencaĵo historiojn. Li estas granda ŝananto je Alice en Mirolando, do eble devus li legas la Esperantan version. La aûtoro petas la legandon diri ke li duvi legas ĝin alian tagon.

Aĥ, mi preskaû forgesi ke finitas la historion. Okej, bone. Ili vivis feliĉa kaj ĝora al ilia finon de tagoj. Ne, tio estas malgranda tro deus ex machina (aû kio ajn ĝin esti nomas je Esperanto). Mi divi trvoas je io pli bona. Okej, Peter mortis en unu aû du(?!) trafikakcisendo tri jaroj pli poste. Ne, tro malluma. Peter vivis ĝis li ne vivis plu. Ne, ne specifa sufiĉa. Peter edzigis lia frato kaj ili vivis ĝis ke ili maledzigis kaj edzigis ree. Cî tio funkcias. Ĝi estas ambaû multkultura kaj reala.